معمولا پا‌­ی پرانتزی زمانی که کودک با پا­های صاف و انگشتان رو به جلو می‌­ایستد، قابل‌مشاهده است. پزشک می­‌تواند شدت پا­ی پرانتزی را با نگاه کردن‌ به وضعیت پا­ها، زانو­ها، قوزک پای کودک و با اندازه‌گیری فاصله‌­ی بین زانو­ها تشخیص دهد. همچنین، مشاهده­‌ی کودک هنگام راه رفتن برای تشخیص چرخش و خمیدگی کمک‌کننده است.

بیشتر کودکان با پا­ی پرانتزی نیازی به اشعه‌­ی ایکس ندارند؛ گرچه، ممکن است متخصص ارتوپدی با دیدن علائم یا نشانه­‌هایی که امکان دارد با دیگر بیماری‌­ها مرتبط باشد، اشعه­‌ی ایکس را تجویز کند. چنین علائمی عبارتند از: پا­ی پرانتزی که پس از دو سالگی شدت می‌یابد، خمیدگی متقارن پا­ها، و لنگیدن در هنگام راه رفتن.